Midden in de velden tussen de hooibalen staan met waar je ook kijkt een horizon van velden die de puzzel van donkere wolken raakt, geen straat, geen paal, geen weg te bespeuren en daar op die ene hooibaal zit P. met een stralende glimlach, de haren wild wriemelend in de wind. Ik heb heel toevallig de fotocamera bij en denk : dit worden prachtige foto's.... Klik en dan merk ik dat de camera stuk is! Er bestaat geen woord voor het gevoel dat ik vanmiddag op dat moment op die plaats had.