16.7.08
grand cru 1983
Een zachte avond met krekelgeluid proevend van de rest van een goede fles rood van '83. Met mijn groene voeten door het gemaaide gras slenterend. Je bent er niet. Zoals zo vaak. Soms is het goed zo, nu is er het gemis. Zou het een zaak van endorfinen zijn? Acuut gemis na een overdosis? Dat was gisteren. Nu is er de regen, de regen, die verdomde regen en een land in crisis en een leeg huis zonder kopers.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
4 comments:
Terwijl ik jou zin ontmoet zet jij er net een punt achter…schijnt mij al vroeg tijdens mijn avondwandeling een koper zonnetje op d’ rug …zie ik geel en rood voor de ogen…passeer drie negers en verder hoor ik telkens een stem terug die naast akakadabra geen kleur bekent…zon 10 jaar te vroeg net voor de fles loop ik door…achterom kijkend geniet ik nog eenmaal van het toch echt schitterende avondrood… zo in het groen geeft mij het ietwat vervormde
geluid van de krekel een lekker gevoel…Een zachte avond…
landelijk gezien natuurlijk mijn oprechte deelneming wat betreft het uitzicht...ik wens jou alle dagen een beetje...dat moed...
reggae?
reggae?...ik voel me niet één met die muziek...hou van andere lichte muziek wat jij in huis hebt...
Post a Comment