Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Ik kan maar beter accepteren dat ik geen van de dingen die van belang zijn kan controleren. Mijn leven is een spoor van schipbreuken en gehesen zeilen. Er zijn geen aankomsten, geen bestemmingen; er zijn alleen zandbanken en schipbreuken; dan is er een andere boot, een ander tij." uit Lighthousekeeping van Jeanette Winterson
3 comments:
Ik kijk over de zee vanuit mijn schuit…
Droom wat weg maar ik vang kuit…
Ineens zie ik een blote vrouw…
Start mijn motor vaar heel gauw…
Naar de plek waar ik haar zag…
Wat is ze mooi met haar stralende lach…
Maar ze is hier weer verdwenen…
Nam ze voor mij zo maar de benen …
Ik tuur rond over het oppervlak zoem in…
Hé waar ik de motor starte zie ik een vin…
Even later zie ik ook haar…
Is dat niet een beetje raar…
Leeft ze samen met een vis…
Of heb ik dat helemaal mis…
Zo zien wij elkaar keer op keer…
Ik zie haar op elk meer…
Zij is stellig met die vis…
Geen kans om haar aan de haak te slaan…
Fa t I.M.a morgana schitterende vrouw…
Ik mag jou alleen maar laten gaan…
Henk…
zij geniet van de stilte, zij houdt van de smaak van zeezout op haar huid, van de glinsterende druppels, zij trilt bij de aanraking van een gladde dolfijnrug ... en denkt : wie maakt daar zo'n brommend geluid, wie maakt al die golven, wie verstoort hier die rust?
;-)
oké ik laat de volgende keer de boot in de haven...
zal ook mijn dorst naar rust bij jou in het water laven...
ik kom gewoon zwemmen net als een dolfijn...het is gewoon schitterend om hier te zijn...
Post a Comment